من تو رو دوست دارم نه  به خاطر تو...بلکه به خاطرشخصيتي و ارزشي  که زماني که با توهستم پيدا مي کن

هيچ مرد يا زني ارزش گريه هاي تو رو نداره چون اگه داشت
باعث اشک ريختن تو نمي شد.

اگه کسي  با تو هم عقيده نيست وکاري رو که تو علاقه داري اون دوست نداره  به اين معني نيست که خود تو رو هم دوست نداره...

يک دوست واقعي کسي هست که دستان تو رو ميگيردو احساسات قلبي تو رو درک مي کند...

بدترين نوع فراق زماني هست که کسي رو که دوست داري در کنار خودت داشته باشي ولي بدوني هيچ وقت نمي توني مالکش بشي.

حتي زماني که ناراحت هستي..اخم نکن ولبخند بزن ..زيرا ممکنه کسي عاشق لبخند تو بشه...

براي تمام دنيا تو فقط يک نفري...ولي کسي هست که تو براي او تمام دنيايي

وقتت رو با کسي تلف نکن ..که حاضر نيست واسه تو وقت بذاره...

شايد خدا مي خواد که تو آدم هاي مختلفي رو قبل از ديدن اون شخصي که واقعا مال توست ملاقات کني تا بالاخره وقتي اونو ديدي شکر گزار باشي

وقتي اتفاقي مي افته گريه نکن.زيرا ديگه تموم شده و اون اتفاق افتاده...پس بخند...

هميشه اشخاصي وجود دارند که تورو ناراحت کنند ولي تو نبايد اميد و اطمينانت روبه همه از دست بدي...فقط  براي دفعه ديگه حواست رو جمع کن که چه کساني قابل اعتماد هستند

سعي کن پيشرفت کني ولي فراموش نکن قبلا کي بودي.....

خيلي خودتو درگير نکن ..هميشه اتفاق هاي خوب زماني مي افته که اصلا انتظارش رو نداري...